Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie. Sluiten x


Het mag geen verrassing meer zijn: slechts een jaar na hun vorige plaat komt een van de hardstwerkende bands van Nederland, 3JS, alweer met een nieuwe plaat. En wát voor een. Op 7 toont de band een duidelijke stap voorwaarts. Met een duidelijke eenheid in de nummers en de bevestiging van de échte 3JS-sound, die gek genoeg tot stand kwam toen de band zich meer dan ooit openstelde voor invloeden van buitenaf.

Een opvallende titel, ‘7’. Natuurlijk, het is het zevende studioalbum. Maar daarnaast zitten er nog zoveel lagen in dat ene cijfer. Het is het getal waar helende krachten aan worden toegeschreven. Een veelvoorkomend aantal, verklaart gitarist Jan de Witte bovendien: “Een week heeft zeven dagen, een regenboog zeven kleuren, de aarde zeven zeeën, zeven wereldwonderen en zo kunnen we nog wel even doorgaan.” Het is, niet onbelangrijk, ook het geluksgetal. Treffend voor de band waarvan op elk album (en hier misschien nog nét ietsje meer) de zoektocht naar geluk een rode draad is in de teksten.

Die bijzondere titel past perfect bij wat een bijzonder album mag worden genoemd. Want 3JS pakte het voor 7 anders aan dan ooit tevoren. Waar de band op alle eerdere albums álles zelf in handen hield, gingen de leden deze keer bewust op zoek naar een externe producer. Een langgekoesterde wens, aldus gitarist Jaap Kwakman. “We hebben al veel vaker het plan gehad. Maar steeds als we dicht bij het maken van een album kwamen, stapten we er toch weer snel vanaf. Te bang om de controle uit handen te geven.” Toch was het deze keer noodzakelijk, vertelt hij: “We zaten een beetje vast in ons eigen idee. Dat hoeft geen probleem te zijn; we bewegen ons altijd heel vrij en onze albums zijn daardoor breed. Dat is leuk en verrassend, maar zorgt er ook voor dat de stijlen heen en weer schieten, van reggae via een ingetogen ballad naar feestnummers. Deze keer wilden we kijken of we het konden kanaliseren, een eenduidig album konden maken.”

De band vond hun producer in Attie Bauw (Racoon, De Staat, The Nits, maar ook The Scorpions en Maceo Parker). Een van de feiten die daarbij de doorslag gaven, was de wens van de band om op dit album hetzelfde akoestische basisgeluid te gebruiken als op Acoustic Christmas van vorig jaar. Door zijn werk met Racoon wisten ze dat Bauw dat geluid zou kunnen produceren. Dat het naast muzikaal ook op persoonlijk vlak klikte, was niet alleen een mooie bijkomstigheid, maar pure noodzaak. Zanger Jan Dulles legt uit: “Voorheen deden we met z’n drieën de productie en waren aan het einde van de rit alle drie zo’n beetje overspannen. Vechten tegen de deadline, beslissingen die overhaast gemaakt werden, daardoor werd het altijd even oorlog.” Met Bauw ging dat proces vloeiender, is de conclusie: “Attie is een hippie. We hebben het geprobeerd, maar hij was niet zenuwachtig te krijgen!”

De opzet van de band om het album meer als een eenheid te laten klinken dan de vorige is meer dan geslaagd, constateren de leden zelf tevreden. Eindelijk hebben ze dat echte 3JS-geluid gevonden. “Onze muziek had misschien altijd al wel herkenbare elementen, zoals de composities, de akoestische gitaar en de stem van Jan”, zegt Jaap Kwakman. “Maar zoals gezegd: de stijlen van de liedjes liepen nogal uiteen. We hebben met z’n allen veel gesproken over welke richting we uit moesten en bekeken waar we die sound op vorige albums raakten. Eigenlijk bleek de uitkomst simpel: die folkinvloeden, met viool, mandoline en akoestische gitaar, dát is 3JS. Op 7 hebben we die vaste elementen overal doorgevoerd en zijn erg tevreden met het resultaat.” De samenwerking met een externe producer en Bauw in het bijzonder, is voor alle betrokken partijen dan ook voor herhaling vatbaar.

De voorbereiding op het album was grondig: al een jaar geleden trok 3JS naar Los Angeles om daar, voor het eerst, te werken met verschillende songwriters. Gewapend met zeven Engelstalige liedjes kwamen ze terug. Later werden daar in eigen land nog Nederlandstalige nummers bij geschreven. Het plan om ze door elkaar op het album te zetten bleef lang in stand, tot steeds meer mensen in hun omgeving er hardop hun twijfels bij plaatsten. Toen ook Attie Bauw tegen bleek, sneuvelde het plan alsnog. Met nog een paar weken tot de deadline moesten de teksten met enige spoed worden ‘hertaald’, zoals Jan Dulles mooi zegt – al was hij er destijds verre van blij mee. “Ik zag het niet zitten. We hadden zulke mooie Engelse teksten geschreven, dat ik dacht: als je die gaat vertalen, wordt het ’t net niet. Tot het moment dat we er toch maar voorzichtig aan begonnen en het wél lukte: volgens mij zijn de liedjes in het Nederlands minstens net zo mooi. Gelukkig maar.”

Een mooi voorbeeld is de nieuwe single, Samen Door. Jan Dulles: “Het origineel heette The Same Road en had dezelfde strekking: als je lang samenwoont, twijfel je weleens aan je relatie en of je de juiste keuze hebt gemaakt. Of je samen dóór kan. We hebben het succesvol weten te vertalen naar het Nederlands, maar dat was een moeilijke opdracht.” Van vijf liedjes uit LA wisten de bandleden er drie te ‘hertalen’. Van een nummer, Sterren, werd alleen het refrein (‘Even Stars Fall’) in het Engels gelaten. Een ‘leuk bruggetje naar LA’. En wie zich afvraagt van wie de vrouwenstem is in het lied: die behoort toe aan Kyler England, een van de singer-songwriters waarmee in de VS samen werd geschreven.

Een nummer dat eruit springt op het album is Grenzeloos, dat de band schreef na een bezoek aan een vluchtelingenkamp in Libanon, als ambassadeurs van Terre des Hommes. Wat ze daar aantroffen greep zó aan, dat toen een van de Amerikaanse songwriters, Seth Jones (waar ook Samen Door mee was geschreven) in Nederland was en de band weer met hem de studio in dook, dit onderwerp er meteen uit kwam rollen. Vanwege de actualiteit werd Grenzeloos al eerder op de website vrijgegeven.

Slotconcert is een duet met Rowwen Hèze. Het plan om samen te werken bestond al een tijdje, maar een afspraak maken tussen drukke artiesten is altijd lastig. Jan Dulles: “Uiteindelijk hadden Jaap en ik het liedje al zo’n beetje af toen we het lieten horen. Jack en Tren waren meteen enthousiast en zijn langsgekomen om het in te spelen. De Slotconcerten zijn de optredens die Rowwen Hèze geeft in hun thuisplaats America, maar deze titel is nu ook een metafoor voor een begrafenis. Uiteindelijk is het een kroeglied geworden; het was nog een uitdaging om het te laten klinken alsof het echt in de kroeg is opgenomen…”

Het thema van de zoektocht naar geluk is zoals eerder gezegd, alom vertegenwoordigd. Bijvoorbeeld in Op Onze Golven, geschreven over Jaaps dochter Fee. Of Alles Kan Anders, dat gaat over een kind in de puberteit en de vragen die het op die leeftijd heeft. Jan Dulles: “Het heeft allemaal met levensgeluk te maken, onze grootste inspiratiebron.”

Dat geluk wordt in de komende maanden verspreid over Nederland; de band heeft maar liefst twéé tournees in de agenda staan. Na het succes van vorig jaar geven ze ook deze december weer een aantal akoestische kerstconcerten. In het nieuwe jaar wordt vervolgens het nieuwe album ten gehore gebracht tijdens de nieuwe theatertour, 7.


http://www.3js.nl/ « terug